W ciągu roku liczba polskich firm zarejestrowanych w berlińskiej Izbie Handlowo-Przemysłowej IHK prawie potroiła się. Pod koniec 2004 r. było ich 1327. Rok wcześniej niespełna 500. Wzrost jest tak duży, że wśród firm, których właścicielami są cudzoziemcy, polskie znajdują się na drugim miejscu po tureckich. Coraz częściej zdarza się też, że Polacy wykupują firmy tureckie. Te statystyki nie uwzględniają przy tym przedsiębiorstw, które założyli Polacy posiadający niemieckie obywatelstwo.

Wśród nowych polskich firm pojawił się w ostatnich miesiącach w Berlinie Bytom, który otworzył sklep w prestiżowej dzielnicy miasta Charlottenburg. Firma Fleitscher Mat z Zielonej Góry otworzyła sklep mięsny. Od niedawna działa cukiernia Jagoda i restauracja Alt Krakau.

Powstające w Berlinie polskie firmy są w większości małymi przedsiębiorstwami pełniącymi często rolę pośrednika pomiędzy polskimi producentami a niemieckimi odbiorcami. Zatrudniają jednak co najmniej po kilku niemieckich pracowników i coraz bardziej liczą się w niemieckiej gospodarce.

Rośnie także w Berlinie liczba osób podejmujących samodzielną działalność gospodarczą w usługach. Jak informuje Angela Barstch z Izby Rzemieślniczej Berlina, jedynie od maja do grudnia ubiegłego roku w izbie zarejestrowało się 692 polskich rzemieślników. Jest ich teraz ponad 940. Izba łącznie ma 28,5 tys. członków.

- Spodziewamy się dalszego napływu polskich rzemieślników. Zdecydowana większość świadczy usługi w budownictwie - mówi Angela Bartsch. Na razie mogą jedynie korzystać z samozatrudnienia, bo Niemcy zastrzegły sobie siedmioletni okres przejściowy przed wprowadzeniem swobody świadczenia usług przez firmy z Polski w kilku kluczowych dziedzinach. Mimo to napływ polskich rzemieślników jest zjawiskiem obserwowanym w całych Niemczech.

Poważnym ułatwieniem w rozpoczęciu tego typu działalności była liberalizacja niemieckiej ustawy o rzemiośle i poważna redukcja liczby zawodów, w których warunkiem prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej było posiadanie uprawnień mistrzowskich. Takich zawodów jest obecnie 41 zamiast 98. Jednak profesje, wobec których wymagania uprawnień pozostały, są dla polskich rzemieślników nadal w dużej mierze zamknięte. Jak twierdzi Angela Bartsch, zaledwie 10 proc. polskich rzemieślników zarejestrowanych w ostatnich miesiącach posiada dyplomy mistrzowskie.

Wobec zwiększającej się liczby rzemieślników szukających możliwości samodzielnej pracy w Niemczech niemieckie urzędy zaostrzyły także procedurę wydawania odpowiednich zezwoleń. Wychodzą one nierzadko z założenia, że Polacy wykorzystują instytucję samodzielnej działalności gospodarczej do ominięcia okresów przejściowych. - Zainteresowanie ze strony polskich rzemieślników jest ogromne, jednak niewielu z nich udaje się spełnić wszystkie warunki - twierdzi Michał Gałkiewicz, szef polskiej firmy doradczej z Berlina. Podstawową barierą jest zameldowanie w Niemczech, co wymaga wynajęcia mieszkania. Pojawiają się też trudności związane z płaceniem podatków w wypadku stałego zameldowania w Polsce.

- Często zdarza się, że polskie firmy nie chcą być identyfikowane z polskimi produktami, które na niemieckim rynku nie zawsze kojarzyły się z najlepszą jakością - mówi Dorota Thiel-Jankielewicz z Berlin Business Development Corporation, rządowej organizacji promującej inwestycje w Berlinie. Jej zdaniem jest to nieuzasadnione. Sami Niemcy przyznają, że poszukują polskich produktów. Najczęściej jest to żywność, obuwie, ale i programy komputerowe. - Poszerzenie Unii miało dla Berlina i całych Niemiec bardzo pozytywne skutki - uważa Dorota Thiel-Jankielewicz. Coraz częściej polskie firmy decydują się na używanie angielskich nazw, bo to wydaje się najbardziej neutralne.

To nie jest łatwy rynek - przyznają polscy przedsiębiorcy.

Jacek Barełkowski, przewodniczący Stowarzyszenia Polskich Przedsiębiorców w Berlinie Berpol, uważa, że nadal pozostało w Niemczech wiele przeszkód natury biurokratycznej. Ale jednocześnie dodaje: - Dawniej było trudniej. Liberalizacja niemieckich przepisów i wejście Polski do UE przynoszą efekty. Sporo polskich firm w Berlinie reprezentuje branżę spożywczą. Jest to przede wszystkim handel detaliczny importowanych z Polski produktów.
- To zmienia na bardziej korzystny wizerunek Polski w stolicy Niemiec i zwiększa zaufanie do polskich produktów. Berlin nie jest łatwym rynkiem i wymaga szukania określonych nisz - dodaje.

Jarosław Łoposzko jest szefem jednej z tych firm, które występują pod angielską nazwą. To Sweet Dream Baby Collection. Ale jednocześnie przez samych Niemców jest wymieniany jako szef jednej z tych firm, które odniosły w Niemczech prawdziwy sukces. - Przez pół roku szukaliśmy odpowiedniego lokalu dla naszego sklepu z towarami dla dzieci. W końcu podpisaliśmy umowę na trzy lata. Trzeba także uzbroić się w cierpliwość i nie oczekiwać natychmiastowych wysokich zysków. Oceniam, że rok czy dwa lata to okres budowania pozycji na rynku i sporych wydatków na reklamę. Optymalną formą działalności gospodarczej jest w mojej ocenie założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, co wymaga zaangażowania kapitału minimum 25 tys. euro. Mimo to już teraz jest przekonany, że decyzja o wejściu na rynek niemiecki była słuszna.

Drukuj artykuł

Wyślij artykuł